بررسی گازهای منتشره از اگزوز (بررسی ۴ گاز)

شرایط تحت پایش : راندمان احتراق : با اندازه گیری محتوی اکسیژن (O2) ، منواکسیدکربن (CO) ، دی اکسید کربن (CO2) و هیدروکربن ها (HC) در گازهای اگزوز؛ نشتی از گزوز.

کاربردها :

موتورهای احتراق داخلی.

فاصله P-F :

چند هفته تا چند ماه.

روش کار :

یک پروب نمونه گیری قبل از مبدل کاتالیست وارد لوله اگزوز می شود. آلودگی و روغن توسط یک فیلتر و آب نیز توسط یک جداکننده آب جدا می شوند. سنسورهای گاز ، محتوای گاز را به صورت درصد (HC به صورت تعداد ذرات در میلیون) اندازه گیری می کنند. مقدار CO بالا نشان می دهد که مقدار سوخت در مخلوط بیش تر از مقدار صحیح آن است. مقدار O2 بالا نشان می دهد که مقدار سوخت در مخلوط کم تر از مقدار صحیح آن است و یا این که در اگزوز نشتی وجود دارد. CO2 در بیش ترین حد خود به معنی نسبت سوخت و هوای بهینه ، و در کم ترین حد خود نشان از تنظیم نبودن مخلوط سوخت و هوا است. مقدار HC بالا نشان از احتراق ناقص یا نامنظم دارد. در بیش تر تحلیل کننده ها پارامتر “Lambda” نیز محاسبه می شود که عبارت است از نسبت هوا به سوخت واقعی تقسیم بر نسبت هوا به سوخت ایده آل ۷/۱۴. مقدار ایده آل. “Lambda” یک بوده و با افزایش مقدار هوا در مخلوط هوا و سوخت مقدار آن بالا می رود.

مهارت : مکانیک خودروی آموزش دیده و با تجربه.

امتیازات: کشف شکست های جزئی در انتشار گازهای خروجی؛ قابل حمل و نقل.

معایب : تجهیزات برای تحلیل باید از خط خارج شوند.

درباره ی محمد معتمدی

یک پاسخ ارسال نمایید